Początki Konkursu
Podczas przygotowań do jubileuszu trzydziestolecia Speleoklubu Warszawskiego w 1984 roku, klubowicze zastanawiali się, w jaki sposób uczcić pamięć o zmarłym kilka miesięcy wcześniej Waldku Burkackim. Andrzej Mańkowski „Maniuś” wpadł na pomysł: „Zróbmy konkurs fotograficzny”. Wszyscy się z nim zgodzili – przecież Waldek tak kochał fotografowanie. Od razu ogłoszono konkurs, rozesłano listy do zaprzyjaźnionych grotołazów w Polsce i w Europie.
Na początku lat osiemdziesiątych duża część życia Speleoklubu gromadziła się wokół „Wiercicy” – pisma klubowego. To właśnie do mieszkania Mirki Kropiwnickiej, u której odbywały się spotkania redakcji „Wiercicy”, przychodziły listy z konkursowymi zdjęciami. Tak samo jak dziś autorzy oznaczali swoje prace godłami, a członkowie redakcji bawili się, próbując rozszyfrować charakter pisma na kopertach. Ponoć nigdy nikomu nie udało się rozpoznać, kto nadesłał prace na konkurs.
Choć wtedy w nazwie Konkursu Fotografii Jaskiniowej nie było słowa „międzynarodowy”, to swoje prace nadsyłali także przyjaciele naszych klubowiczów z Moraw. Pierwsze konkursy różniły się od ostatnich edycji tym, że wtedy było kilka kategorii. Zdjęcia nadsyłano w kategoriach fotografii jaskiniowej i terenów krasowych, przy czym każda z nich podzielona była na kategorię zdjęć i slajdów – bardzo popularnych w latach osiemdziesiątych. Obecna - VII już edycja Konkursu powraca do swoich korzeni proponując fotografom jaskiniowym dwie kategorie - Człowiek w Jaskini oraz Piękno Jaskiń.
Nagrody zawsze były pieniężne. Lalka Podobińska wspomina, że w 1984 roku za III nagrodędostała 2 tys. zł. Od pierwszego konkursu specjalną nagrodę – puchar – przyznawała także redakcja „Wiercicy”. Wiele emocji dostarczała zwykle nagroda publiczności. Mirek Burkacki pamięta, jak podczas drugiej edycji konkursu w 1985 roku, ktoś podszedł do niego i rozżalonym głosem powiedział: „Nie mogę głosować na żadne ze zdjęć, bo każde z nich jest gorsze od plakatu konkursowego” – a było nim zdjęcie Waldka Burkackiego. Dlatego wśród głosów na nagrodę publiczności w 1985 roku znalazły się aż trzy głosy na plakatowe zdjęcie Waldka.
Od III Edycji konkursu Fotograficznego w 1987 roku musiało minąć 17 lat aby IV Edycja ujrzała światło dzienne. Była ona ogłaszana dwa razy. Po raz pierwszy w 1989 roku, lecz wtedy napłynęło niewiele prac, a większość z nich była kiepskiej jakości. Dlatego IV Konkurs Fotografii Jaskiniowej, aby się w pełni odbyć i rozstrzygnąć, musiał poczekać aż do 2004 roku i do jubileuszu pięćdziesięciolecia Speleoklubu Warszawskiego. Czekać było warto, gdyż na IV Edycję zdjęcia nadesłało 18 autorów z 8 krajów (Hiszpania, Włochy, Polska, Belgia, Słowenia, Meksyk, Niemcy, Węgry) – ogółem 146 wspaniałych zdjęć.
Dwa lata później, w 2006 roku razem z V edycją, Konkurs uzyskał rangę Międzynarodowego Konkursu Fotografii Jaskiniowej im. Waldemara Burkackiego i pod taką nazwą odbyła się również VI edycja w 2009 roku.
